دو سال است که هر بار نوید برگزاری کنسرتهای حضوری اعلان عمومی میشود و در راستای آن نشستهای بررسی، گزارشهای رسانهای و حرف و حدیثهای مختلف از اینجا و آنجا و از سوی مقامات مسوول به گوش میرسد، اما گویی هر بار موانع با قدرت بیشتری مقابل عزم جزم برگزاری قرار می گیرد تا برای مدتی باز هم از سرگیری کنسرتها را به تعویق بیاندازد.
به گزارش پایگاه خبری کلاغ نیوز، محرومیت مخاطبان و هنرمندان از صحنه، به نظر میرسد که همچنان تمامی ندارد؛ صحنه ای که بخش اصلی فعالیت هنرمندان موسیقی به شمار میرود و بسیاری از آنها اصلا به عشق اجرا و ارتباط با مخاطبانشان است که فعالیت میکنند، ولی گویا برگزاری دوباره کنسرتهای حضوری از شیوع کرونا تا به امروز طلسم شده و این طلسم هم به این سادگی ها شکستنی نیست.
هشتم آبانماه محمود شالویی ـ سرپرست معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت ـ طی مصاحبهای با ایسنا اعلام کرد که امیدوار است با رعایت شیوه نامههای بهداشتی برای ایجاد شرایط مطلوب سالنها جهت میزبانی مخاطبان و واکسیناسیونی که به صورت عمومی و پرشتاب انجام میگیرد، به زودی شاهد برگزاری کنسرتهای زنده باشیم.
پس از این صحبتها، دوشنبه دهم آبان ماه جلسهای در محل دفتر موسیقی وزارت ارشاد به ریاست محمد الهیاری فومنی ـ سرپرست دفتر موسیقی ـ و مسولان واحدهای دفتر موسیقی برگزار و در جریان آن شرایط از سرگیری اجراهای صحنهای بررسی شد.
در این جلسه مقرر شده بود که با توجه به قرار گرفتن شهر تهران در وضعیت نارنجی و رعایت حداکثری پروتکلهای بهداشتی شرایطی برای برگزاری کنسرت در پایتخت فراهم و از آذرماه برگزاری کنسرتها آغاز شود.
همچنین چندی بعد، محمدمهدی اسماعیلی دوشنبه، ۱۷ آبان ماه اعلام کرده بود که «امروز می توانیم بگوییم از اول آذر ماه مراکز فرهنگی هنری و کنسرتها میتوانند با رعایت شیوه نامههای بهداشتی آغاز به کار کنند.»
با این همه اعلام رسمی خبر راه اندازی کنسرتهای حضوری از اول آذرماه همواره با چند پرسش اساسی همراه بوده است؛ اینکه آیا این آغاز با افزایش نجومی قیمت بلیتها مواجه خواهد شد و در این صورت آیا از این کنسرتهای حضوری استقبال مناسبی می شود؟ و اینکه بر فرض استقبال از این اجراها، آیا می توان سلامت انبوه تماشاگری که پس از مدتی تعطیلی قصد حضور در کنسرتهای حضوری را دارند تضمین کرد؟
از طرفی بر فرض تعطیلی ادامه دار کنسرتها، باز هم سوالی اساسی به میان میآمد؛ در شرایطی که بسیاری از هنرمندان کشورمان در این مدت تعطیلی، به اجراهای خارج از کشور و برگزاری کنسرتها در کشورهای همسایه از جمله تاجیکستان و ترکیه و … روی آوردهاند، تکلیف خروج این همه ارز از کشور چه میشود؟ و اساسا تا چه زمان میتوان به این خاموشی ادامه داد؟!
اما اکنون به شرایطی رسیدهایم که این پرسش آخر پررنگ تر از قبل جلوه گر شده است؛ فراهم نبودن شرایط برگزاری کنسرت های حضوری در دو سال اخیر، تغییر نکردن این وضعیت و وعده هایی که همچنان عملی کردن آنها بعید به نظر می رسد، عدهای از هنرمندان موسیقی را یکی پس از دیگری به سمت برگزاری کنسرت در خارج از کشور سوق داده است.
