هشدار نسبت به شیوع مجدد بیماری هایی که دیگر وجود ندارند در پی عدم مراجعه برخی والدین برای واکسیناسیون فرزندانشان و اما و اگرهای همزمانی کرونا و آنفلوآنزا در فصل سرد امسال، دو مبحث مهمی است که استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به تشریح وضعیت آن پرداخت.
به گزارش پایگاه خبری_تحلیلی کلاغ نیوز، دکتر عبدالله کریمی_ فوق تخصص عفونی کودکان و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در ابتدای صحبت هایش به چالش کاهش مراجعه مردم برای واکسیناسیون در شرایط کرونایی اشاره کرده و درباره تبعات آن، گفت: واکسنها یا از ویروسها و یا از باکتریهای ایجاد شدهاند. بنابراین بشر برای تولید واکسن از میکروب ضعیف شده یا کشته شده استفاده کرده که زمانی که وارد بدن انسان میشوند، ایجاد بیماری نمیکنند، اما سلولهای ایمنی و سربازان بدن را در مواجهه با بیماری طبیعی تحریک میکنند و این باعث میشود که وقتی واکسن میزنید، بدن ایمن میشود و وقتی ویروس وارد بدن شد، بدن آن را شناسایی کرده و در برابر آن مسلح میشود. بنابراین از واکسنها چه به صورت ویروس زنده ضعیف شده و چه به صورت ویروس کشته شده استفاده میکنیم تا ایمنی بدن را در مواجهه با یک میکروب خاص به طور قطعی بالا بریم.
پاندمی که در اولین سال شیوعش ۴۰ میلیون نفر را در دنیا از بین برد
وی افزود: به عنوان مثال یک قرن قبل، آنفلوآنزا در سال اول شیوعش حدود ۴۰ میلیون نفر را از بین برد و بعد هم موج دوم آن بیش از ۱۰۰ میلیون نفر را در جهان از بین برد. در کشور ما هم این مرگ و میر وجود داشته است. اما زمانیکه واکسن آنفلوآنزا را تزریق میکنید، دیگر این اتفاق نمیافتد. بر همین اساس است که دیگر چنین پاندمیها و مرگ و میری را برای آنفلوآنزا نمیبینید. زیرا واکسن آن وجود دارد. در عین حال اگر برای بیماری مانند کووید-۱۹ هم واکسن وجود داشت، وضعیت شیوع آن بسیار ملایمتر بوده و درگیری بسیار کاهش پیدا میکرد.
هشدار نسبت به شیوع مجدد بیماری هایی که دیگر وجود ندارند
کریمی ادامه داد: در عین حال وقتی با یک پاندمی مواجه میشویم، نباید پاندمی را با معضلی دیگر مواجه کرده و بخواهیم مشکل را با مشکلی دیگر حل کنیم. باید توجه کرد که عدم مراجعه برای واکسیناسیون نهتنها از کرونا پیشگیری نمیکند، بلکه میتواند مشکلاتی را در حوزه سایر بیماریها ایجاد کند. نحوه پیشگیری از کرونا مشخص است و اعلام شده که افراد چه اقداماتی را انجام دهند که به کرونا مبتلا نشوند. به عنوان مثال افراد در اجتماعات حضور پیدا نکنند، مسافرت نروند، از ماسک استفاده کنند و… . راه پیشگیری از کرونا، عدم واکسیناسیون بیماریهای دیگر نیست. زمانیکه واکسیناسیون را برای کودکان انجام ندهیم، بیماریهایی که مدتهاست در کشور وجود ندارند، مجددا بروز پیدا میکنند. به عنوان مثال مدتهاست که دیگر در حوزه فلج اطفال چالشی نداریم و دیگر فرد زیر ۲۰ سالی که به فلج اطفال مبتلا شده باشد، به صورت بسیار نادر میتوانید پیدا کنید. بیماری مانند سرخک که در گذشته مرگ و میر می داد، اما در حال حاضر به دلیل واکسیناسیون چنین رخدادی را نمیبینید. بیماریهایی نظیر اوریون، سرخجه مادرزادی را دیگر شاهد نیستیم. حال اگر واکسیناسیون انجام نشود، مجددا این بیماریها به همراه دیفتری، کزاز، اوریون و… بازگشته و اپیدمیهای دیگری اتفاق میافتد و این گرفتاری روی گرفتاری است.
وی تاکید کرد: اگر مردم نسبت به واکسیناسیون فرزندانشان اقدام نکنند، مطمئنا بعد از مدتی شاهد شیوع مجدد بیماریهایی هستیم که سالهاست ریشهکن و یا کمرنگ شدهاند؛ به طوری که افرادی که واکسن تزریق نکردهاند، به تدریج افزایش یافته و منجر به بروز و اپیدمی این بیماریها میشود.
کدام کودکان واکسن آنفلوانزا بزنند؟
کریمی با اشاره به نزدیک شدن به فصل سرما، درباره وضعیت تزریق واکسن آنفلوآنزا در کودکان، گفت: کودکان بالای شش ماه و تا پنج سال باید واکسن آنفلوآنزا را تزریق کنند. البته اگر واکسن به میزان کافی نبود، حداقل کودکان بالای شش ماه تا زیر دو سال حتما باید واکسن آنفلوآنزا را تزریق کنند. در عین حال زنان باردار و افرادی که به بیماریهای مزمن، نقص سیستم ایمنی و… مبتلا هستند، کادر درمان و.… باید واکسن آنفلوآنزا را تزریق کنند.
وضعیت ابتلای کودکان به کرونا
وی درباره وضعیت ابتلای کودکان به کرونا نیز گفت: به هر حال پنج درصد از کل مبتلایان به کرونا چه با علامت چه بی علامت، کودکان هستند، یعنی از هر ۲۰ نفر مبتلا به کرونا یک نفر کودک است.
کریمی در بخش دیگری از صحبتهایش درباره بازگشایی مدارس که با توجه به پاندمی کرونا به عنوان یک چالش جهانی مطرح میشود، گفت: از طرفی حضور در مدارس از جنبههای روانشناختی و در جهت نهادینه شدن روشهای اجتماعی و کسب علم و دانش، مهارتهای اجتماعی، مهارت تفکر، مهارت نحوه ارتباط با همنوعان و مهارت حل مساله، لازم است. قاعدتا این مهارتها باید در مدارس به دانشآموزان آموخته شود. از طرفی ماندن فرزندان در منزل به محرومیت از ارتباط، بروز افسردگی و چاقی و اضطراب ختم میشود و چه بسا منجر به برخی مشاجرات خانوادگی شود. در عین حال اگر بخواهیم که آموزش را به صورت مجازی انجام دهیم، اگر والدین دو فرزند مدرسهرو در دو سطح مختلف داشته باشند یا شاغل بوده یا توان علمی کافی نداشته یا با نحوه استفاده از فضای مجازی آشنایی نداشته و یا به این فضا دسترسی نداشته باشند، چه باید کرد؟.
وی گفت: در اینجا ممکن است شکاف دیجیتالی ایجاد شود؛ به طوری که قشری که محروم بوده، محرومتر شده و اصلا موضوعاتی مانند ترک تحصیل پیش آید که بر اساس آمارها این اتفاق در خانوادههای آسیبپذیر پنج برابر خانوادههای متمکن است. از طرفی حتی اگر شرایط برای همه یکسان باشد، باز هم کسب بسیاری از مهارتها و علوم به صورت غیر حضوری غیر ممکن بوده و یا با موفقیت کمی توام است. بنابراین پاسخ به این سوال که آیا مدارس بازگشایی شوند یا خیر؟، صرفا بله یا خیر نیست؛ بلکه این سوال یک پاسخ ساده ندارد و از استانی به استان دیگر، شهرستانی به شهرستان دیگر، مدرسهای به مدرسه دیگر متفاوت است. بنابراین برخورد صفر یا ۱۰۰ با این موضوع نشان میدهد که ما موضوع را سهل گرفته و به درستی مدیریت نمیکنیم. باید توجه کرد که در تصمیم گیری در این حوزه چند عامل حائز اهمیت است؛ عواملی مانند مباحث اپیدمیولوژی و وضعیت همهگیری، نحوه حمایت دولت، وضعیت مدارس، وضعیت آمادگی مردم، وجود کلیه الزامات بازگشایی و در نهایت وضعیت آنفلوآنزا در کنار کرونا.
وی افزود: بسیاری از کشورهای اروپایی مانند دانمارک، فنلاند، ایتالیا و بسیاری از ایالتهای آمریکا، چین، ژاپن، جمهوری کره و…. در صدد بازگشایی مدارس بوده و یا برخی از آنها مدارس را باز کردهاند، اما این موضوع شرط و شروطی دارد و پاسخ یونیسف و سازمان بهداشت جهانی نیز در این زمینه بله یا خیر صِرف نیست. معیارهایی در این زمینه در نظر گرفته شده است؛ یکی از معیارهای مهم بازگشایی این است که هر منطقهای در چه وضعیتی قرار دارد. آیا پرخطر یا کمخطر است و یا در خطر متوسط قرار دارد؟. اگر تعداد موارد مبتلای جدید در ۱۰۰ هزار نفر کمتر از ۱۰ نفر در هفته باشد، تست PCR در افراد تست شده کمتر از پنج درصد مثبت شود و افرادی که با علائم شبه کووید-۱۹ به درمانگاهها مراجعه میکنند، کمتر از پنج درصد باشند، میتوان مدارس را با در نظر گرفتن حمایتهای دولت، آمادگی مردم و فراهم شدن الزامات بازگشایی، باز کرد.
